Skypix.org

شب زمستانی


ستاره سهیل

ستارهٔ سُهـِیل ( در عربی ) (آلفا شاه‌تخته، alpha Carinae) یا پَرَک(در فارسی) درخشان‌ترین ستارهٔ صورت فلکی شاه‌تخته است. سهیل پس از شباهنگ یا ستاره شعرای یمانی دومین ستارهٔ پرنور آسمان شب است ولی در مدارهای شمالی قابل دیدن نیست. برای نمونه در شهر تهران تنها یک درجه از افق بالا می‌آید و بعد از حدود ۳ ساعت غروب می‌کند وبرای دیدنش باید افق جنوبی رصدگر بدون هیچ پوشش کوه یا پستی بلندی باشد و در شهری مانند بندرعباس نیز بعد از حدود ۶ ساعت بعد ازطلوع قابل مشاهده می‌شود. برای دیدن آن باید به مناطق با عرضهای جغرافیایی پایین‌تر سفر کرد، دلیل ورود نام این ستاره به فرهنگ فارسی به شکل ضرب‌المثل همین کم پیدا بودن آن است. ستاره سهیل یک ابرغول سفید است و با ۹ جرم خورشیدی و قطر ۷۰ برابری خورشید از نزدیکترین نامزدهای ابرنواختر به شمار می‌رود. این ستاره در فاصله ۳۱۳ سال نوری از زمین قرار دارد و درخشندگی آن حدود ۱۰۰۰۰ برابر خورشید تخمین زده شده.  
سهیل نامی عربی بوده و در کاربرد به معنای «درخشان» است. نام‌های فارسی این ستاره پرک و اگست است. در کشورهای اسلامی از واژهٔ سهیل برای نام‌گذاری پسران استفاده می‌شود. قدیمیان دربارهٔ آن می‌گفتند که ستاره‌ای است در جانب جنوب که اهل یمن نخست آن را می‌بینند و با برآمدن آن میوه‌ها می‌رسند.
 سنائی می‌گوید: در دیار تو نتابد آسمان هرگز سهیل     گر همی باید سهیلت، قصد کن سوی یمن 
فردوسی می‌گوید: ز سر تا بپایش گلست و سمن     بسرو سهی بر سهیل یمن

رصد سهیل :
در شبهای زمستانی  در نیمه مرکزی و جنوبی ایران سهیل را میتوان در ساعات نیمه شب در جنوبی ترین قسمت صورت های فلکی جبار یا شکارچی و چسبیده به افق دید. به یاد داشته باشید به جهت حرکت ظاهری آسمان ستاره سهیل تنها چند ساعت در آسمان قابل رویت است.


Title شب زمستانی
Hit 2148
Photographer Mohammad RahimiMohammad Rahimi
Location روستای هونجان
Camera کانن 5 دی
Lens 15 Canon
Lens Aperture 3.5
Exposure 25 ثانیه
ISO 1600
Date of photography پاییز 1388


1 comments have been posted.

عالی، مثل همیشه.
Top